Szczepienia noworodka
Pierwsza dawka szczepionki przeciw WZW typu B podawana jest jeszcze na oddziale noworodkowym – przed wypisem ze szpitala. Lekarz kwalifikuje dziecko do szczepienia.
Szczepienie w pierwszej dobie życia ma ochronić dziecko przed:
- zakażeniem od matki (nie wszystkie matki wiedzą, że są nosicielkami wirusa, stąd wciąż realne jest ryzyko zakażenia dziecka przez łożysko lub we wczesnym dzieciństwie),
- przewlekłą postacią zapalenia wątroby,
- rakiem wątrobowokomórkowym (małe dzieci zakażone wirusem są narażone na większe ryzyko tego nowotworu niż osoby zakażone w wieku późniejszym).
Schemat szczepień przeciwko WZW typu B:
- pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin),
- druga dawka w 2 miesiącu życia,
- trzecia dawka w 7 miesiącu życia.
W przypadku szczepienia preparatem „6w1”, w którego składzie jest szczepionka przeciw WZW typu B, kolejne dawki podawane są w 2, 4, 5 – 6 i 16 – 18 miesiącu życia.
Szczepionka BCG przeciw gruźlicy to także preparat podawany w pierwszej dobie życia dziecka.
Szczepionka przeciwko gruźlicy jest podawana tylko raz. Zaleca się, aby wykonać ją przed wypisaniem dziecka ze szpitala.
Podobnie jak w przypadku każdej szczepionki, przed podaniem szczepionki BCG lekarz przeprowadza badanie kwalifikacyjne. Wymaga ono szczególnej uwagi ze względu na to, że szczepionka BCG zawiera żywe osłabione bakterie.
W niektórych przypadkach lekarz może odłożyć szczepienie do czasu przeprowadzenia szczegółowej oceny stanu zdrowia dziecka. Są to sytuacje, kiedy:
- dziecko waży mniej niż 2000g,
- matka dziecka jest zakażona wirusem HIV (u dzieci urodzonych przez matki zakażone HIV szczepienie należy odroczyć do momentu wykluczenia wertykalnego zakażenia HIV),
- podejrzewany jest wcześniejszy kontakt dziecka z osobami chorymi na gruźlicę,
- w przypadku podejrzenia wrodzonego ciężkiego niedoboru odporności (np. obciążony wywiad rodzinny), należy odroczyć szczepienie do czasu weryfikacji rozpoznania.
Szczepionka BCG przeciw gruźlicy ma uchronić dziecko przed jej najczęstszymi postaciami, tj. gruźlicą rozsianą, gruźliczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych.
Późno lub błędnie rozpoznana gruźlica może prowadzić do:
- ciężkiego kalectwa, np. porażenia mózgowego,
- niewydolności oddechowej,
- śmierci.
Wśród działań niepożądanych najczęściej występują reakcje miejscowe oraz ogólnoustrojowe, takie jak:
- obrzęk,
- zaczerwienienie,
- gorączka,
- drgawki,
- nieukojony płacz.
